Wraki Stalowej Rafy – część I – CARNATIC

Sha’ab Abu Nuhas, wśród polskich nurków znana jako Stalowa Rafa, to trójkątna rafa koralowa leżąca w północnej części Morza Czerwonego, na skraju cieśniny Gubal. To właśnie jej położenie ma największy wpływ na ciężkie warunki, z którymi muszą zmierzyć się załogi przepływających obok rafy statków. Jej północna strona szczególnie narażona jest na silne falowanie, które zdecydowanie utrudnia cumowanie. Do tego dochodzą silne prądy odczuwalne zarówno na powierzchni, jak i pod wodą.

Przez pokaźne żniwo jednostek zatopionych przy kontakcie ze Stalową Rafą, dziś mówi się o klątwie ciążącej na tym słynnym miejscu. Porozmawiajmy więc o kilku ‘ofiarach’ owej klątwy, które mamy możliwość poznać bliżej na północnych trasach safari.

 

 

CARNATIC

 

DANE JEDNOSTKI:

  • Rodzaj wraku: parowy statek towarowy
  • Pochodzenie: Wielka Brytania
  • Rok konstrukcji: 1862
  • Tonaż: 1776 t
  • Data zatonięcia: 14.09.1869
  • Powód zatonięcia: zderzenie z rafą
  • Położenie: północna strona Stalowej Rafy
  • Minimalna głębokość: 17 metrów
  • Maksymalna głębokość: 28 metrów

 

HISTORIA:

Ostatnia podróż Carnatica rozpoczęła się w Suez 12 września 1869, a zakończyć się miała w Bombaju. Statek wyruszył z portu z 230 osobami na pokładzie. Wśród nich byli zarówno pasażerowie, jak i członkowie załogi. Carnatic służył do przewozu poczty między Bombajem a Suezem.

Tuż po 1 w nocy czasu lokalnego kapitan został obudzony wrzawą na pokładzie. Carnatic płynął prosto na rafę Abu Nuhas. Udało się ominąć największą, centralną część rafy, niestety znajdująca się na lewo, na głębokości zaledwie 1 metra mniejsza część, zatrzymała statek. Około 2/3 długości statku uwięzione zostało na rafie koralowej. Po szybkiej inspekcji zniszczenia nie wydawały się być poważne, postanowiono więc zaczekać do świtu i wtedy spróbować ściągnąć jednostkę z rafy. Aby odciążyć przednią część statku przeniesiono cały ładunek z dziobu, jednak nie przyniosło to oczekiwanych rezultatów. W międzyczasie dolne pokłady zaczęły nabierać wody, ale mimo to życie na statku toczyło się bez zmian i nie wydano komunikatu rozpoczynającego procedury ewakuacyjne. W takim położeniu postanowiono spędzić kolejną noc w oczekiwaniu na pomoc z brzegu. Tej nocy, koło godziny 2:00, woda dostała się do maszynowni, zalewając silniki. W tym momencie kapitan statku zrozumiał, że Carnatic nie ma szans na ratunek.

Przed godziną 11 rano, kiedy kobiety i dzieci znajdujące się na pokładzie zostały przeniesione do szalup, kadłub Carnatica przełamał się na pół. Tylna część statku momentalnie zatonęła, zabierając ze sobą 27 pasażerów i członków załogi. Pozostali rozbitkowie natychmiast przenieśli się na dziób, skąd po kolei zajęli miejsca w 3 (ocalałych spośród 7) łodziach ratunkowych i przepłynęli nimi na pobliską wyspę Shadwan, skąd wystrzelili jedyną ocalałą racę sygnalizacyjną.

O 10 rano następnego dnia, rozbitkowie zostali wprowadzeni na pokład łodzi o nazwie Sumatra, którą przetransportowano ich z powrotem do Suez.

 

WRAK DZISIAJ

W odróżnieniu do innych wraków Stalowej Rafy, Carnatic porośnięty jest pięknymi, 150-letnimi koralowcami, tworzącymi niesamowitą sztuczną rafę koralową. Statek leży na burcie, odwrócony dnem w stronę rafy. W środkowej części wraku znajdują się zniszczone maszyny. Miotany przez fale i prądy pokład rozpadł się na części, pozostawiając charakterystyczny szereg belek utrzymujących konstrukcję. Belki te zostały obficie porośnięte koralowcami i otacza je bogate i różnorodne życie.

Nurkowania na wraku Carnatica, z uwagi na jego pozycję i położenia, należą do łatwiejszych. Brak prądów oraz głębokość na jakiej leży, umożliwiają poświęcenie dużej ilości czasu na eksplorację statku co w połączeniu z przepięknym życiem otaczający wrak czyni te nurkowania niezwykle atrakcyjnymi i niezapomnianymi.